Τρίτη, 9 Απριλίου 2013

Σάλπισμα βαριάς προσταγής



Μες το βουρκο ριγμένη και πάλι
Ω αθάνατη Ελλάδα θρηνείς.
Τους προδότες κοιτας και στενάζεις.
Εφιάλτες καινούριας κοπής.

                   -/-
Σ οιμωγές και με κλάμα  σπαράζεις
Τα παιδιά σου με πόνο θωρείς
Πουλημένα για λίγο χρυσάφι
Πλερωμή του φονιά, του ληστή.

                   -/-
Εφιάλτες, Νενέκους και δούλους
Η παλιά σου η μοίρα ξυπνά
Ποια κατάρα παλιά σε βαραίνει
Κι απ τον κόρφο σου βγαίνουν ξανά;

                    -/-
Σήκω! Σήκω γλυκιά μας πατρίδα
Και στο δρόμο αητοί καρτερούν!
Τα παιδιά σου στη λόγχη και πάλι
Και το αόρατο δόρυ κρατούν!

                    -/-
Των αητών τα φτερά ξεδιπλώνουν
Οι Ερινύες πινάκι κρατούν
Η Αδράστεια Εφιάλτες προσμένει
Την παλιά τους τη μοίρα να βρουν.

                     -/-
Βάρα! Βάρα τη σάλπιγγα πάλι 
Των Ελλήνων βαριά προσταγή
Σ Εφιάλτες βαρβάρους προδότες
Π ασελγούν στην αρχαία σου γη.

                     -/-
Των βαρβάρων τις χώρες και πάλι
Μπρος τα πόδια σου δούλες θα βρεις
Των παιδιών σου αγώνες σαν τότες
Ιστορία θα γράψουν τρανή.

                   -/-
Των θεών σου ερωμένη και πάλι
Την ξετσίπωτη Ευρώπη θα δεις
Εις του ταύρου φερμένη τη ράχη
Να φιλά την αρχαία σου γη.

                   -/-
Και τα τάρταρα πάλι θ ανοίξει
Ο λαός κι η σημαία μπροστά
Να δεχτούνε ως του αξίζει
Το φονιά, το δειλό, το ληστή.

                  -//-
                                     Theo 







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου