Παρασκευή, 8 Φεβρουαρίου 2013

ΓΥΡΗ το σπέρμα των φυτών και μέλισσα, εγγύηση ζωής στον πλανήτη.




























  Συνεχίζοντας την περιήγηση μας στην ετικέτα που ανοίξαμε παλιότερα με θέμα Υγεία, Φύση, Διατροφή και αφορά τα μελισσοκομικάπροιόντα, θα αφιερώσομε το άρθρο αυτό στη γύρη των μελισσών. Που αν και στην ουσία είναι των λουλουδιών, στη συνέχεια θα καταλάβετε γιατί την ονομάζομε έτσι.
Έρχεται σε εμάς από τη μάνα τροφό Φύση, μέσα από την σχολαστική και κοπιαστική δουλειά και φροντίδα της εργάτριας μέλισσας καθαρή και χωρίς το φόβο των φυτοφαρμάκων όπως θα δούμε στη συνέχεια, που έχουν φτάσει να απειλούν σήμερα επικίνδυνα την τροφική αλυσίδα και την υγεία του ανθρώπου, αλλά και την ύπαρξη της ίδιας της φύσης.

  Από τη Μινωική εποχή, ήταν γνωστή η γύρη, η συλλογή της από τις μέλισσες και μάλλον από ότι θα δούμε παρακάτω και οι ιδιότητες της, άσχετα αν εμείς νομίζομε ότι αυτές τις ανακάλυψε ο άνθρωπος μόλις το 16ο μχ αιώνα.
Στη μινωική εποχή η μέλισσα συμβόλιζε τη γονιμότητα με το γνωστό σήμα της μέλισσας των Μαλλίων. Οι πολλές αναφορές στο κόσμημα αυτό της Κνωσού, περιγράφουν τους κόκκους που υπάρχουν σε αυτό, ως κηρήθρα και άλλες ως μέλι.
  Ένας γνώστης όμως της μελισσοκομίας και των γυρεόκοκκων, βλέπει αμέσως ότι ο όγκος που
αγκαλιάζουν οι δυο μέλισσες, δεν είναι τίποτα άλλο, από γύρη όπως την συμπιέζουν και την πακετάρουν στα κάνιστρα των ποδιών τους για τη μεταφορά. Δεν έχει άλλωστε το σχήμα κηρήθρας, ούτε την εμφάνιση μελιού. Στο ράμφος τους, υπάρχει μια σταγόνα που δεν μπορεί να είναι παρά σταγόνα απο νέκταρ, όπως αυτό συλλέγετε από τα λουλούδια.

  Αυτό όμως που με έκανε να σταθώ στο περίφημο αυτό κόσμημα, είναι οι τρεις δίσκοι, που κρέμονται στον απόλυτα συμμετρικό αυτό
σχεδιασμό του κοσμήματος. 
Και αποτελούν το μεγάλο μυστήριο για εμάς, αλλά δεν έχω δει πουθενά και από κανέναν, να σχολιάσει το θαυμαστό αυτό τεκμήριο πολιτισμού που έρχεται από τα βάθη των αιώνων να μας πει, να μας μιλήσει κι εμείς κοιτάμε το δάκτυλο που μας δείχνει το αστέρι και όχι το αστέρι που μας δείχνει.
 
  Γιατί τα λέω αυτά ; Μα γιατί οι τρεις αυτοί δίσκοι, όχι μόνο κηρήθρα δεν είναι, ούτε και μέλι, αλλά γυρεόκοκκοι θυμαριού, όπως αυτοί φαίνονται σε μικροσκόπιο σύγχρονης τεχνολογίας, σημερινό !

Μην ξεχνάμε, ότι η Κρήτη έχει την πρώτη θέση στην παραγωγή θυμαρίσιου μελιού, με την πλούσια σε θυμάρια χλωρίδα της και ότι από τα αρχαία χρόνια, από τα βασικά προιόντα που εξήγαγε προς άλλους λαούς, ήταν το μέλι.
  Όμως επειδή δεν είναι του παρόντος άρθρου δουλειά το μεγάλο αυτό ζήτημα, απλά εσείς κρατήστε το για δική σας επεξεργασία και προβληματισμό και ας προχωρήσομε στο θέμα μας που είναι η γύρη.

  Για την ιστορία αξίζει να πούμε, ότι τη γύρη την ήξεραν οι πρώτοι ιθαγενείς της Ινδίας και οι Μαορί της Ν. Ζηλανδίας, που τη χρησιμοποιούσαν στη διατροφή τους. Οι ινδιάνοι Απάτσι τη χρησιμοποιούσαν στις ιεροτελεστίες τους και οι Ναβάχο σε τελετές για την αναζήτηση της ειρήνης.
Μόλις το 1571, ο Σουηδός Κάρολος Λινναίος πρώτος την εισήγαγε στη βοτανική και άρχισε να χρησιμοποιείται η γύρη στην διαιτητική.

Τι είναι η γύρη όμως ; …..
  Η γύρη είναι η σκόνη των λουλουδιών κάθε είδους, που κατοικοεδρεύει στους γυρεόσακους που βρίσκονται στον ανθήρα του στήμονα των λουλουδιών και είναι το σπέρμα με το οποίο γίνεται η γονιμοποίηση και ο πολλαπλασιασμός των φυτών και των δέντρων, η διατήρηση και διαιώνιση της φύσης και της ίδιας της ζωής.
Το όνομα της, προέρχεται από το λατινογενές pollinis εξ ου και το  pollen της αγγλικής ονομασίας.
 
  Τα φυτά, αφου η μοίρα τους τα θέλει να ζουν και να πεθαίνουν στο σημείο όπου γεννήθηκαν, χωρίς να μπορουν να ονειρευτούν ούτε το μικρότερο ταξίδι αναψυχής, φυσικό είναι να μην έχουν και τη δυνατότητα της συνεύρεσης και της συνουσίας όπως την ζούμε και τη χαιρόμαστε εμείς οι άνθρωποι και οι φίλοι μας τα ζώα.
  Γι αυτό η φύση, τους βρήκε άλλους τρόπους γονιμοποίησης και πολλαπλασιασμού.
Τη λεγόμενη επικονίαση, που είναι το σκόνισμα των θηλυκών με το σπέρμα των αρσενικών μερών των λουλουδιών, που είναι η γύρη.(για φανταστείτε να γινόταν το ίδιο και σε μας τους ανθρώπους…).
Έχομε την αυτοεπικονίαση που γίνεται ανάμεσα στα θηλυκά και αρσενικά του ίδιου λουλουδιού και την σταυρεπικονίαση που γονιμοποιούνται τα θηλυκά μέρη άλλων φυτών.
  Το 1887 ο Κάρολος Δαρβίνος απέδειξε, ότι η σταυρεπικονίαση βελτιώνει πολύ τη ζωντάνια και το μέγεθος των φυτών που δημιουργούνται από σπόρο, έχουν και τη δυνατότητα να υπερπολλαπλασιάζονται, αυξάνοντας μάλιστα τη δύναμη και τη ζωηρότητα, την αντοχή τους.
Και εδώ, έχομε την πρώτη έννοια του υβριδικού πολλαπλασιασμού, από τη φύση.

  Ήρθε όμως ο άνθρωπος και τον έραψε στα δικά του μέτρα με τη μεταποιητική της χημείας, μετατρέποντας τη φύση σε εργαστήριο πειραματόζωων, τύπου Άουσβιτς, βάζοντας νάρκη στην τροφική αλυσίδα του.

  Όμως, ας μην επεκταθούμε άλλο στην ανθοκομεία κι ας επιστρέψομε στο δρόμο που ανοίξαμε, για να γνωρίσομε τη γύρη και τα ευεργετήματα της.
  Η μέλισσα, συμμετέχοντας στην σταυρεπικονίαση των φυτών, επισκέπτεται τα λουλούδια, συλλέγοντας γύρη για τις δικές της διατροφικές ανάγκες. Για τη μεταφορά της γύρης, έχει τα δικά της ειδικά κοφίνια, τους γυρεόσακους, που βρίσκονται στα πίσω πόδια της. Εκεί βρίσκονται οι βούρτσες της γύρης, που χρησιμοποιούνται για το βούρτσισμα της από την κοιλιά όπου επικάθεται με την επίσκεψη της στα λουλούδια. Την ίδια δουλειά κάνουν αντίστοιχες βούρτσες που βρίσκονται στα μπροστινά πόδια, για το χτένισμα της κεφαλής.
Αφού τη βρέξει με σάλιο και νέκταρ για να τη μετατρέψει σε κολλώδη μάζα, τη μεταφέρει στην ειδική πρέσα που βρίσκεται στο πίσω πόδι για να πρεσαριστεί και να πέσει στα κάνιστρα που βρίσκονται στην κνήμη του ποδιού με γαμψές τρίχες, για να συλλαμβάνουν τη γύρη και να τη συγκρατούν.
  Όταν γεμίσουν, τη μεταφέρει στην κυψέλη και επιστρέφει για το επόμενο φορτίο. Κουβαλώντας ακούραστα από το πρώτο φως του ήλιου, μέχρι τη δύση του, χωρίς να υπακούει σε εργατικούς νόμους και οκτάωρα.
  Και δεν είναι μόνο συλλέκτης και μεταφορέας η μέλισσα, αλλά και ιδανικός, εξειδικευμένος διαλογέας ποιότητας. Δεν μαζεύει γύρη από ψεκασμένα, δηλητηριασμένα φυτά, λόγω της αλλοίωσης της μυρωδιάς της. Επιλέγει επίσης, τις πιο πλούσιες σε συστατικά γύρες για την κουζίνα της, αδιαφορώντας για τις φτωχές γύρες.

  Κι αν ακόμα έχει χάσει τις οσμές της λόγω κάποιας ασθένειας και μεταφέρει ακατάλληλη γύρη στην κυψέλη, εκεί την περιμένουν οι φρουροί μέλισσες στην είσοδο, που την σκοτώνουν και την απορίπτουν εκτός κυψέλης, διασφαλίζοντας την υγιεινή και την ασφάλεια στο βασίλειο τους.
  Την αδειάζουν στα κελιά των κηρηθρών, όπου συμπιέζεται από τις υπόλοιπες μέλισσες και όταν τα θεωρήσουν γεμάτα, τα σφραγίζουν με πολύ λεπτό στρώμα μελιού για συντήρηση. Τίποτα δεν αφήνουν στην τύχη των μικροβίων και των μικροοργανισμών. Για να γεμίσει ένα κελί, απαιτούνται 18 φορτία γύρης.
1μέλισσα = 1 κελί μέλι + 1 κελί γύρης. Που σημαίνει, ότι μια μέλισσα σε όλη τη ζωή της, καταναλώνει 1 κελί γύρη και 1 κελί μέλι.
  Η γύρη συντελεί στην αναπαραγωγή, αφου χωρίς αυτήν δεν μπορούν να τραφούν οι προνύμφες, οπότε και η βασίλισσα περιορίζει τη γέννα της σε αυγά. Αποτελεί συστατικό του βασιλικού πολτού, του μελιού, της πρόπολης και είναι μαζί με το νέκταρ και το κερί, οι πρώτες ύλες για όλη την οικολογική βιομηχανία της μέλισσας.
  Η συλλογή της γίνεται με ειδικές γυρεοπαγίδες στην είσοδο της κυψέλης, περιοδικά όμως και εναλάξ ανα ομάδες κυψελών, για να μην υποχωρήσει η ανάπτυξη τους, από το κλέψιμο της γύρης.(εμείς λέμε το σωστό, άσχετα με το τι κάνει ο τυχόν ασυνείδητος μελισσοκόμος).
  Η γύρη πρέπει απαραίτητα μετα τη συλλογή της, να αποξηρανθεί για να αφαιρεθεί όλη η υγρασία που περιέχει και να απολυμανθεί πριν καταναλωθεί από τον άνθρωπο.

  Γύρη καταναλώνομε χωρίς να το ξέρομε, στο μέλι που πάντα περιέχει γυρεόκοκκους ανάλογα με την ανθοφορία που αυτό προέρχεται(θυμαρίσιο, ηλίανθου, ακακίας, ρικόμελο κλπ).
Γυρεόκοκκους δεν έχουν τα μελιτώματα, τα μέλια δηλαδή που προέρχονται από πεύκο και έλατο.
Αν λοιπόν αφαιρέσομε τους γυρόκοκκους από το μέλι και αυτό γίνεται με τα βιομηζανικά φίλτρα, αυτό μετατρέπεται σε μια γλυκαντική ουσία. Αυτό δυστυχώς γίνεται, “κατ απαίτηση“ της άγνοιας του καταναλωτή, που θέλει μέλι διαυγέστατο, που να μην κρυσταλώνει. Έρχεται λοιπόν η βιομηχανία τροφίμων και εξυπηρετεί αυτή του την ανάγκη, αφαιρώντας τους γυρεόκοκκους και τα στοιχεία που συντελούν στην κρυστάλωση από το μέλι. Οπότε, ο καταναλωτής πληρώνει την άγνοια του αγοράζοντας ένα γλυκό που δεν διαφέρει από το γλυκό του κουταλιού. Γιατί ; Μα αν αφαιρέσεις από το θυμαρίσιο μέλι τους γυρεόκοκκους του θυμαριού, απλά παύει να είναι θυμαρίσιο. Γι αυτό επιμένομε ότι η άγνοια σκοτώνει όπως και η ωμή επέμβαση στη φύση.
  Το θέμα βέβαια της κρυστάλωσης του μελιού, είναι μεγάλο και θα το αναλύσομε στο αφιέρωμα που θα κάνομε στο μέλι.
 
ΣΥΣΤΑΣΗ
Γυρεόκοκκοι χρωματισμένοι

  Η γύρη έχει πλούσια περιεκτικότητα σε αμινοξέα, ζάχαρα και συστατικά, που διαφέρουν ανάλογα με την προέλευση της γύρης, δηλαδή από τι ανθοφορία προέρχεται αυτή. Διαφορετική σύνθεση έχει η γύρη κάθε φυτού. Επειδή όμως η μέλισσα επισκέπτεται χιλιάδες είδη φυτών συλλέγοντας γύρη, κάνοντας μάλιστα διαλογή για τις πλουσιότερες γύρες σε συστατικά, η γύρη που πέρνομε από αυτήν, μόνο σε λίγες περιπτώσεις είναι μόνο από ένα λουλούδι και αυτό συμβαίνει όταν επισκέπτεται μονοκαλιέργειες. Δηλαδή μεγάλες εκτάσεις με ένα είδος φυτού.(ηλίανθο, βαμβάκι κλπ). Τότε όμως βλέπομε ότι αυτή δεν έχει την πολυχρωμία στους κόκκους, αλλά επικρατεί ένα χρώμα. Η γύρη λοιπόν που καταναλώνομε, πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο πολύχρωμη, δείγμα της πλούσιας περιεκτικότητας της σε συστατικά.
  Η γύρη είναι μια αποθήκη αμινοξέων, απαραίτητα στον ανθρώπινο οργανισμό, που δεν είναι σε θέση να τα συνθέσει μόνος του.
  Παρά την πολυπλοκότητα της σύνθεσης της, σοβαρές αναλύσεις έχουν καταφέρει να ανιχνεύσουν πάνω από 50 ενεργές ουσίες, ενώ παραμένει ακόμα άγνωστη η πλήρης της σύνθεση.
  Η γύρη αποτελείται απο
Νερό 3 με 15%
Πρωτείνες και αμινοξέα 10 με 35%
Ζάχαρα και άμυλο 3 με 8%
Λιπαρές ουσίες 5 με 20%
Η περιεκτικότητα της σε πρωτείνες και αμινοξέα, την κατατάσσει σε πολύ μεγαλύτερο επίπεδο θρεπτικής αξίας από τους σπόρους, τα σιτηρά και διάφορα προιόντα ζωικής προέλευσης.
τα αμινοξέα είναι βασικά συστατικά των πρωτεινών, απαραίτητες στον οργανισμό για την ανάπτυξη και κατασκευή των μυών.
Η γύρη περιέχει
Βιταμίνες
Αυξητικές ουσίες
Χρωστικές ύλες
Ένζυμα
Μεταλικά στοιχεία
Ο παρακάτω πίνακας από Σουηδική εργασία(Swedes, Nielsen,Grommer,Lovden, 1995), από το βιβλίο του Θαν.Μπίκου γεωπόνου ερευνητή “Γύρω από τη γύρη”, μας δείχνει την περιεκτικότητα σε αμινοξέα σε σχέση με άλλα βασικά τρόφιμα πλούσια σε πρωτείνες.

  Περιέχει πλούσιο πλέγμα βιταμινών.
1 γραμμμάριο γύρης, περιέχει.
Β1 θειαμίνη                9,2    χιλιοστόγραμμα
Β2 ριβοφλαβίνη           18,5 χιλιοστ.
Β6 πυριδοξίνη              5,0   χιλιοστ.
Νικοτινικό οξύ              200  χιλιοστ.
Παντοθεικό οξύ             30 με 50 χιλιοστ.
Ποσότητες καρωτινοειδών(προβιταμίνη Α) που μετατρέπονται στον οργανισμό σε βιταμίνη Α.
Βιταμίνη Ε και φολικό οξύ σε μικρότερες ποσότητες
Ποσότητα ρουτίνης, ένα γλυκοζίτη που συντελεί στην ανάπτυξη και ενδυνάμωση του τριχοειδούς συστήματος του ανθρώπου. Βοηθά στο πήξιμο του αίματος στις αιμοραγίες και χαμηλώνει τους ρυθμούς της καρδιάς, χωρίς να έχει καμια τοξική δράση.
  Σε μεταλικά ανόργανα στοιχεία, περιέχει κάλιο, σίδηρο, πυρύτιο, μαγγάνιο, χαλκό, μαγνήσιο, χλώριο, φωσφόρο, θείο, ασβέστιο αλλά και χαλαζία, ψευδάργυρο, μόλυβδο σε μικρότερες ποσότητες.
Τα μεταλικά στοιχεία είναι απαραίτητα για το μεταβολισμό, μέσα από την αφομίωση της τροφής.
  Να αναφέρομε εδώ, ότι αναλύσεις από γύρη που συλλέκτηκε από λουλούδια με μηχανικό τρόπο(αποροφητικές χοάνες), έδειξαν πολύ φτωχότερη περιεκτικότητα σε συστατικά έναντι αυτής που πάρθηκε από μέλισσες της ίδιας περιοχής.
Αυτό συμβαίνει διότι όπως είπαμε στην αρχή, η μέλισσα προσθέτει σ αυτήν, νέκταρ και υγρό από τους φαρυγγικούς αδένας της, υγρό πολύτιμο προκειμένου να τη μετατρέψει σε μάζα συμπαγή για τη μεταφορά και όχι μόνο από ότι δείχνουν οι αναλύσεις.
  Τη γύρη θα τη βρούμε σε διάφορες μορφές.
  1. Σε φυσική κοκκώδη μορφή
  2. Γύρη σε σκόνη αλεσμένη
  3. Κάψουλες γύρης
  4. Ταμπλέτες γύρης

  ΧΡΗΣΗ
  Η γύρη έχει αντιβιοτικές ιδιότητες όπως και η πρόπολη, το μέλι, ο βασιλικόςπολτός και μπορεί να καταπολεμίσει τον πολλαπλασιασμό των μικροβίων.
Καταπολεμά τα κρυολογήματα και τη γρίπη όταν καταναλώνεται καθημερινά στις αλλαγές των εποχών, αρχές φθινοπόρου και χειμώνα, ένα κουταλάκι την ημέρα κατά προτίμηση νωρίς το πρωί πριν το πρωινό.
Τις αλλεργίες, το άσθμα και το αλλεργικό συνάχι.
Οι αλλεργίες δημιουργούνται με τη γύρη που κουβαλά ο αέρας. Η γύρη της μέλισσας περιέχει το νέκταρ και το σάλιο που προσθέτει η μέλισσα και εξουδετερώνουν κάθε αλλεργικό παράγοντα αν αυτός υπάρχει.
Δυναμώνει τους μυς. Για αυτό είναι κατάλληλο συμπλήρωμα για τους αθλητές, δυναμώνοντας τους μυς και όλο τον οργανισμό, χωρίς να δημιουργεί ανεπιθύμητες επιπτώσεις όπως τα φάρμακα και τα αναβολικά. Αυτό ωφείλεται στην πλούσια περιεκτικότητα της σε πρωτείνες και αμινοξέα, όπως και στα πλούσια και ισοροπημένα συμπλέγματα βιταμινών και μεταλικών στοιχείων.
Δρα κατά του προστάτη και της προστατίτιδας.
Κατά των ρευματισμών και της αθρίτιδας.
Κατά της τριχόπτωσης, λόγω ττης περιεκτικότητας της στο αμινοξύ κυστίνη, όπως και στην ρουτίνη που αναφέραμε στην παράγραφο της σύνθεσης. Η κυστίνη, συμετέχει στη σύνθεση του τριχοειδούς, κατά 17%, οπότε αν παρατηρηθεί έλειψη, επιρεάζεται και η τριχοφυία. Εννοείται ότι επειδή οι λόγοι της τριχόπτωσης είναι πολλοί μεταξύ των και κληρονομικοί, δεν μπορεί να δώσει αποτελέσματα σε όλες τις περιπτώσεις.
Ενισχύει τη σεξουαλική ικανότητα σε άντρες και γυναίκες, παραμερίζοντας κάθε χημικό παρασκεύασμα και τις ανεπιθύμητες παρενέργειες που αυτά έχουν.
Ανακουφίζει από την κούραση και βοηθά στην αύξηση του βάρους, λειτουργώντας σαν τέλειο ορεκτικό.
Σε παιδιά με καθυστερημένη ανάπτυξη, αυξάνοντας τα ερυθρά αιμοσφαίρια και την αιμοσφαιρίνη.
Στον διαβήτη, βοηθά αποτελεσματικά στη μείωση της παραγωγής ζαχάρου από τον οργανισμό.
Θεραπεύει αποτελεσματικά τις δυσκοιλιότητες και τα εντερικά προβλήματα που ωφείλονται στην ανάπτυξη μικροβίων και χλωρίδας στα έντερα.

  Η δοσολογία είναι 15 με 20 γραμμάρια την ημέρα και για θεραπευτικούς λόγους, 30 γραμμάρια την ημέρα.
Για παιδιά μέχρι 15 χρονών, 12 με 15 γραμμάρια την ημέρα.
Καταναλώνεται αυτούσια, αφήνοντας την λίγο στο στόμα για να μαλακώσει με το σάλιο και να μασηθεί καλά.
Επειδή η γεύση της είναι πικρή, μπορεί να αναμιχθεί με μέλι σε αναλογία 2 μέλι με 1 γύρη.

  Ενώ σε παγκόσμια κλίμακα η διακίνηση και εμπορία της γύρης ανέρχεται σε πολλές χιλιάδες τόνους, στην Ελλάδα η παραγωγή της είναι ελάχιστη επειδή δεν υπήρχε ζήτηση από την αγορά.
Τα τελευταία όμως χρόνια και με τη στροφή των καταναλωτών στα φυσικά προιόντα, έχει αρχίσει δειλά δειλά και η Ελληνική μελισσοκομία να στρέφεται στην παραγωγή γύρης. Και καιρός ήταν, αν σκεφτούμε πως η Ελλάδα, είναι από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο σε γυρεοδοτική ικανότητα, δεδομένων των χιλιάδων φυτών και αρωματικών βοτάνων που διαθέτει η Ελληνική ύπαιθρος.

Δικαίως λοιπόν, μπορούμε με όσα αναφέραμε στο παρόν άρθρο, να ονομάσομε τη γύρη, τροφική βόμβα.
Μην ξεχνάμε ότι είναι ο ανθός της φύσης, επεξεργασμένος στα φαρμακευτικά εργαστήρια της σχολαστικής και αλάνθαστης μέλισσας. Που ξέρει να παράγει τα προιόντα με την μεγαλύτερη διατροφική αξία στην ανθρώπινη τροφική αλυσίδα και όχι μόνο.

Πιστεύοντας ότι κάποια χαραμάδα ανοίξαμε στην πληροφόρηση πάνω στο αγαθό της φύσης γύρη, κλείνομε εδώ με την υπόσχεση να επανέλθομε σύντομα με ένα άλλο μονάκριβο προιόν της μέλισσας, το πιο δημοφιλές, που είναι το μέλι.
Τόσο δημοφιλές, αλλά και τόσο άγνωστο και παρεξηγημένο, όσο και κακοποιημένο ταυτόχρονα.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου