Δευτέρα, 27 Οκτωβρίου 2014

Αμφίπολη. Ο ναός της Αρτέμιδος φωσκολιάδα ενός τάφου, ρέκβιεμ ενός πολιτισμού


Επειδή πολλά γράφονται και πολύ περισσότερα δεν γράφονται για το ζήτημα που ανέκυψε από την εσχάτως και υπόπτως αναθέρμανση της παλαιότερης από τον κ. Λαζαρίδη ανασκαφής στην Αμφίπολη, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε δίνοντας την ιστορικότητα από τη μια και τις αποκαλύψεις που γίνονται από την άλλη από ειδικούς επιγραφολόγους ιερογλυφικών γραφών και οι οποίοι απαξιώνονται
πλήρως από το υπουργείο και τους «ειδικούς αρχαιολόγους».
Συντηρείται από όλα τα μέσα και από την πολιτεία η φωσκολιάδα ενός τάφου, με εκατοντάδες ειδικούς να λένε ο ένας το μακρύ του και ο άλλος το κοντό του, δημιουργώντας σενάρια επι σεναρίων επιστημονικής φαντασίας.


 
Απο την ανασκαφή του '65 με τον κ. Λαζαρίδη
και την κ. Περιστέρη, μαθητευόμενη του

Που σημαίνει είτε ότι η ασχετοσύνη των ειδικών χτυπάει κόκκινο, είτε ότι στο βωμό των όποιων πολιτικών σκοπιμοτήτων, η μεγαλύτερη ανασκαφική ανακάλυψη όχι βέβαια της κυρίας Περιστέρη και του Ιντιάνα Τζόουνς Σαχλαμάρα, αλλά του κ. Λαζαρίδη από το 1965, μετατρέπεται σε ρέκβιεμ του ελληνικού πολιτισμού και της ιερής ιστορίας του τόπου.
Η ανασκαφή που ενώ πάγωσε τη δεκαετία του 1960 όταν την είχε ανακαλύψει ο αείμνηστος Λαζαρίδης, συνεχίστηκε αρχές του 2000 από μαθήτρια του αρχαιολόγο η οποία παρουσίασε έκθεση με πλήρη γεωλογική μελέτη και αναπαράσταση σε γράφημα του μνημείου όπου φαινόταν με απόλυτη ακρίβεια η είσοδος με την πύλη. Η μελέτη αυτή ενώ κοινοποιήθηκε κατά τον κ. Λεκάκης όπως δείχνει στο παρακάτω βίντεο ατο υπουργείο Πολιτισμού το 2003, άρα τη γνωρίζουν και ο νυν και οι τέως υπουργοί αλλά και ο Σαμαράς, την κρατούν κρυμένη στα συρτάρια.
Η μελέτη αυτή δημοσιεύθηκε τότε όπως αναφέρει ο κ. Λεκάκης από τις Φρυκτωρίες
σε ξένα διεθνή περιοδικά αρχαιολογικών θεμάτων, αλλά ούτε αυτό συγκινεί τους σημερινούς τυμβωρύχους της πολιτικής μαφίας.
Δυο χαρακτηριστικά βίντεο με τον κ. Λεκάκη, που πήραμε από την ιστοσελίδα
Φρυκτορίες.
Στο ένα εγκαλεί τους αρμόδιους και το υπουργείο, γιατί δεν καλούν τον κ. Βασιλάκη, να τους διαβάσει και να τους εξηγήσει τις επιγραφές του μακεδονικού ιερατείου, αφού οι αρχαιολόγοι δεν είναι γνώστες των ιερογλυφικών.


                     

Όπως λένε ολοι οι αρχαιολόγοι, οι τάφοι πάντα είναι κλειστοι με πόρτα. Εδώ δεν βρέθηκε ούτε πόρτα, ούτε παράθυρο. Εκτός αυτού, οι αρχαίοι αρχιερείς, σε όλα τα ευρήματα φωνάζουν για το είδος του μνημείου, μέσα από τα κείμενα που μας δίνουν με την ιερογλυφική γραφή.
Στο δεύτερο βίντεο στο 8.30' απαντάει ο κ. Λεκάκης σε ερώτηση της δημοσιογράφου.
 "Δεν είναι ταφικό το μνημείο, αλλά ένα ναός. Υπάρχουν πολλές επιγραφές ιερογλυφικών, που μπορούν να διαβαστούν απο ειδικούς επιγραφολόγους και τον κ. Βασιλάκη. Γιατί δεν τους φωνάζουν ???"
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, αναφέρει. 
"Γνωρίζομε ιστορικά, οτι ο Μ. Αλέξανδρος, έδωσε 1.500 τάλαντα, μεγάλο ποσό για την εποχή, για την κατασκευή ενός μεγάλου ναού της Αρτέμιδας, της πολεμικής θεάς των Μακεδόνων. ΠΟΥ είναι αυτός ο ναός ??"


                       

Μέσα στη γενική παράκρουση της εποχής, την ετυμηγορία την έδωσαν όχι η επιστήμη και οι ειδικοί των αρχαίων γραφών, αλλά τα γνωστά ιερατεία των διεφθαρμένων και κατευθυνόμενων ΜΜΕ.
Έδωσαν την ετυμηγορία τους και αποφάσισαν αυτά, σε απόλθτη συνεργασία με την κατοχική κυβέρνηση και τους υποτακτικούς των Εβραίων.
«Τάφος» ονομάστηκε και κλείδωσε εκεί.  Κάθε άλλη γνωμοδότηση ή θεωρία, ακόμη και οι ίδιες οι γραφές των Μακεδονικών ιερατείων στα ευρήματα, είναι για τη λογική των ολετήρων από γραφική εως παρακμιακή.

Τα ιερογλυφικά χρησιμοποιούσε ακόμα το ιερατείο των Μακεδόνων έναντι της μακεδονικής γραφής της εποχής, όπως πάντα αλλά και σήμερα κάνει και η δική μας εκκλησία, χρησιμοποιώντας την αρχαία ελληνική, αντι της νεας καθομιλουμένης.
Στο ναό της Αμφίπολης , όπου δίνει ρεσιτάλ το μακεδονικό ιερατείο, μην περιμένετε επιγραφές με το ελληνικό ή άλλο αλφάβητο.


Και όπως θα αποκαλύψομε πιο κάτω, στην Αμφίπολη έχομε ένα περίλαμπρο ΝΑΟ αφιερωμένο στην Αρτέμιδα και τη Ρεα, μητέρες του πάνω και του κάτω κόσμου από τον Αλέξανδρο το 335-334 π.Χ., πριν από αυτό ακριβώς το χώρο, ξεκινήσει τη μεγάλη του εκστρατεία και προκειμένου να έχει την εύνοια των θεών και ιδιαίτερα της Αρτέμιδας, θεάς του πολέμου και προστάτιδας στη μάχη.
Σε αυτό το ΝΑΟ, αργότερα όπως δείχνει το περίφημο ψηφιδωτό, που όλοι είδαν με τη φαντασία τους την…αρπαγή της Περσεφόνης, έφεραν και έθαψαν κρυφά όπως μαρτυρούν τα ιερογλυφικά και το ψηφιδωτό, το σώμα ή την τεφροδόχο του Αλέξανδρου.("Ο Μέγας επαναπατρισθείς εν τω μέσω της νυκτός")
Ο Αλέξανδρος δηλαδή, είναι εκεί, ίσως κάτω από το ψηφιδωτό, αλλά αυτά θα τα δούμε μετά από μια ιστορική αναδρομή που κρίνομε απαραίτητη για την κατανόηση της ιστορίας.


Αλλά ας πιάσομε την ιστορικότητα του θέματος, προκειμένου να γίνει περισσότερο κατανοητό και θα επανέλθομε στα καραγκιοζιλίκια του σήμερα, μέσα από τα στοιχεία και τις αποκαλύψεις διεθνώς αναγνωρισμένων επιγραφολόγων, που παραμένουν στον πάγο από την πολιτεία και τους αλληλοσπαρασόμενους αρχαιολόγους.

Η κ. Καλλιόπη Λημναίου-Παπακώστα, που σκάβει τα τελευταία 15 χρόνια στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, το 2010 είχε βρει στους κήπους του Sallalat Αλεξανδρείας ένα άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου που οι Αιγύπτιοι αρχαιολόγοι είχαν χαρακτηρίσει «ως μία από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις των 100 τελευταίων ετών στην Αλεξάνδρεια», γιατί εκείνο το σημείο στην αρχαιότητα αποτελούσε μέρος των Βασιλικών Ανακτόρων.

Η πορεία του σώματος του Αλέξανδρου
Τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου τον επισκέπτονταν στην Αλεξάνδρεια μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ. όπως μας μαρτυρούν οι αναφορές των ελληνιστικών χρόνων.
Η αρχαιολογική μυθολογία μάς έχει απασχολήσει πάρα πολύ με τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, παρ' ότι είναι γνωστό από τους αρχαίους συγγραφείς ότι το μεγαλοπρεπές μαυσωλείο με το ταριχευμένο σώμα του ήταν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Το είδαν και το «προσκύνησαν» επιφανείς προσωπικότητες, όπως ο Ιούλιος Καίσαρας (45 π.Χ.), σύμφωνα με μαρτυρίες του Σουετώνιου και του Λουκιανού. Μάλιστα ο Καίσαρας άπλωσε το χέρι του και μόλις άγγιξε το πρόσωπό του, έσπασε τη μύτη του νεκρού (Δίων Κάσσιος, 51,16).

Υπάρχουν λεπτομερείς περιγραφές για τη μεταφορά του σώματός του από τη Βαβυλώνα, όπου πέθανε, στην Αλεξάνδρεια, όπου ενταφιάστηκε.
Είχαν περάσει περίπου δύο χρόνια από το θάνατό του, όταν ο Αριδαίος ολοκλήρωσε την κατασκευή της άμαξας, που θα μετέφερε τη σορό του από τη Βαβυλώνα στο μαντείο του Αμμωνα, όπως ήταν η επιθυμία του.
Αλλά όταν η πομπή έφτασε στα σύνορα Συρίας-Αιγύπτου, ο Πτολεμαίος, επικεφαλής στρατιωτικής δύναμης, μετέφερε την άμαξα όχι στο μαντείο του Αμμωνα, αλλά στην Αλεξάνδρεια.
Εκεί έχτισε μνημείο αντάξιο της παγκόσμιας φήμης του Μακεδόνα βασιλιά και οργάνωσε θυσίες και αγώνες στη μνήμη του σαν να επρόκειτο για ήρωα, αναφέρει ο Διόδωρος Σικελιώτηςς, που επισκέφθηκε τον τάφο στην Αλεξάνδρεια το 60 μ.Χ.
Το σώμα του Αλεξάνδρου ήταν μέσα σε σφυρήλατη σαρκοφάγο από χρυσό, γεμάτη αρώματα. Η περίλαμπρη και πανάκριβη αυτή κατασκευή, μαζί με το θρύλο του μεγάλου ηγέτη, προσέλκυε πλήθη που πήγαιναν να προσκυνήσουν τη σορό του ώς το 391 μ.Χ.
Το μαυσωλείο του, γνωστό ως «Σώμα» ή «Σήμα», επισκέφθηκε και ο Καλιγούλας, ο οποίος αναφέρεται ότι έκλεψε την πανοπλία του Αλεξάνδρου, ενώ ο Καρακάλλας (215 μ.Χ.) του αφιέρωσε το ιμάτιο, το δαχτυλίδι, τη ζώνη του κ.ά.
Ο αυτοκράτορας Σεβήρος (το 306 μ.Χ.), συγκεντρώνοντας μυστηριώδη βιβλία από διάφορους ναούς, διέταξε να τα εναποθέσουν εντός του τάφου, απαγορεύοντας του λοιπού τις επισκέψεις, σύμφωνα με τον Κάσσιο.


Η δράση των ταγμάτων ασφαλείας του Πατριάρχη Αλεξανδρείας
Οι ντόπιοι συνέχισαν να δείχνουν στους επισκέπτες της Αλεξάνδρειας τον τάφο του μέχρι το 391 μ.Χ.
Εδώ, έχομε την εμφάνιση των γνωστών «ταγμάτων ασφαλείας» του Πατριαρχη Αλεξανδρείας, αυτών που και αργότερα έδρασαν με το γνωστό τρόπο και τα στίφη των φανατισμένων, στην επαίσχυντη δολοφονία της Υπατείας, όπως λεπτομερειακά περιγράφομε το ιστορικό της δολοφονίας σε παλιότερο άρθρο μας, που θα βρείτε 

Το 391 μ.Χ. μαινόμενο πλήθος χριστιανών, υπό τον πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο, ισοπέδωσε το Σεράπειον, το Μουσείο και τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.
Από τότε χάθηκαν τα ίχνη του τάφου αλλά και του σώματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Ευνάπιος, «Βίοι φιλοσόφων και σοφιστών») αφήνοντας ανοικτές όλες τις εκδοχές που συντηρεί έκτοτε η φαντασία.
Θυμάστε το ρωμαϊκό τάφο στη Σίβα της Αιγύπτου που έσκαβε η κ. Σουβαλτζή, υποστηρίζοντας πως ήταν του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Υπήρξαν πριν από αυτή την υπόθεση κάποιοι που υποστήριξαν ότι η σορός του, για να μην καταστραφεί από τους χριστιανούς, φυγαδεύτηκε στη Βενετία και βρίσκεται στον Αγιο Μάρκο, ως σκήνωμα του Αγίου, παρ' όλο που ο ναός αυτός κάηκε πριν από αιώνες μαζί και το σκήνωμα του Αγίου.
Τον τάφο του «ανακάλυψαν» επίσης αρχαιολόγοι στο χωριό Ισκεντέρ Ζουλκερνά, στο Ουζμπεκιστάν, όπως επίσης και στην Αυστραλία. Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου «βρέθηκε» σε ένα σπήλαιο στο τουριστικό θέρετρο Μπρουμ της Αυστραλίας.
Και ο κατάλογος των «ανακαλύψεων», δεν έχει τέλος.
Η δόξα και το χρήμα, έλκουν απομακρύνοντας την ανάδυση της ιστορίας.

Από το 2009 ανασκάπτεται ο περίβολος, μήκους 500 μ., του τύμβου της Αμφίπολης (4ου αι. π.Χ.). Εχει βρεθεί η βάση του, που είναι κατασκευασμένη από τοπικό λίθο επενδυμένο από μάρμαρο Θάσου.


Αλλά πώς φτάσαμε να συζητάμε τώρα για τον τάφο του Μεγαλέξανδρου και αργόταρα για τάφο αορίστως και με μορφή επεισοδίων σήριαλ από τα ΜΜΕ στην Αμφίπολη;
Ουδείς αρχαιολόγος της υπηρεσίας, ή εκτός αυτής, έθεσε τέτοιο ζήτημα.
Πέρσι η αρχαιολόγος Κατερίνα Περιστέρη, αναφερόμενη στα ευρήματά της σε αυτή την ανασκαφή (έχει ξεκινήσει από το 2009), είχε υπαινιχθεί ότι «η τούμπα» κρύβει ένα μεγάλο μυστικό, πιθανόν τους τάφους της συζύγου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ρωξάνης, και του γιου τους, Αλέξανδρου Δ', τους οποίους φυλάκισε στην Αμφίπολη ο Κάσσανδρος το 311 π.Χ., όπου έδωσε διαταγή και δολοφονήθηκαν.
Ποιος δεν θα ήθελε να είναι εκεί ο τάφος του μεγάλου Μακεδόνα βασιλιά. Ωστόσο, σοβαροί επιστήμονες της βόρειας Ελλάδας δίνουν μεγαλύτερες πιθανότητες στο να πρόκειται για μεγάλο μνημείο της πόλης και όχι για τάφο.
Η κ. Περιστέρη, μετά και το θόρυβο που προκλήθηκε, επαναλαμβάνει ότι «δεν μπορούμε να πούμε τίποτε συγκεκριμένο, αφού δεν έχουμε στα χέρια μας κάτι περισσότερο, παρά μόνο ενδείξεις, ιστορικές πηγές και όσα μεταφέρουν από γενιά σε γενιά οι κάτοικοι της περιοχής».
Ο πρώτος ερευνητής του χώρου ήταν ο αείμνηστος αρχαιολόγος Δημήτρης Λαζαρίδης, που είχε επιχειρήσει να κάνει ανασκαφές από το 1965 μέχρι το θάνατό του το 1985. 
Την τωρινή έρευνα χρηματοδοτεί το υπουργείο Πολιτισμού και ο Δήμος Αμφίπολης, που πολύ θα ήθελε ένα μεγάλο εύρημα, «γιατί έρχονται και εκλογές», όπως έλεγε και ο Κώστας Σημίτης στον Τόνι Μπλερ, εκλιπαρώντας για μια δήλωση για τα Γλυπτά του Παρθενώνα και είχε δημοσιευθεί στην Ελευθεροτυπία.

Η ιστορία της Αμφίπολης έχει πολύ πόνο για ένα πολιτισμό που θάβεται εκεί, αλλά και πολύ γέλιο με τις ηλιθιότητες των λογής αρχαιολόγων που τρώγονται μεταξύ τους για μιας σταγόνας δημοσιότητας.
Μια ιστορία που ανέλαβαν εργολαβικά τα ΜΜΕ να διασφαλίσουν απο την αρχή ως αποκλειστικότητα, βαφτίζοντας "με εντολή Σαμαρα" ένα περίλαμπρο ναό της Αρτέμιδας σε "τάφο", με τους "ειδικούς", πιστά σκυλιά στην οσμή του χρήματος.
Το σήριαλ θα το τραβήξουν μέχρι τις εκλογές τους, για να το χρησιμοποιήσουν τότε κατάλληλα στο πόπολο.


Τα ιερογλυφικά που είναι γεμάτα τα αγάλματα των λεόντων, οι μετόπες και οι "Καρυάτιδες" όπως ονόμασαν τα αγάλματα της Αρτέμιδος και της Ρέας, γραμμένα απο το ιερατείο των Μακεδόνων, φωνάζουν προς κάθε κατεύθυνση οτι πρόκειται για ναό της Αρτέμιδας, που απο το μέγεθος και τη λαμπρότητα, είναι ξεκάθαρο οτι είναι έργο του Αλέξανδρου πριν απο το χώρο αυτό ξεκινήσει την εκστρατεία του.
Τα ιερογλυφικά δεν τα γνωρίζουν πολλοί, οπότε τα αποκρύπτουν πλήρως, σαν να μην υπάρχουν.

  

Και το National Geographic στο χορό της…κολοκυθιάς
"Μα ποιος είναι τελικά θαμμένος στο μεγαλύτερο τάφο της βόρειας Ελλάδας;" διερωτάται το διεθνούς φήμης περιοδικό National Geographic και αφιερώνει στη διαδικτυακή του έκδοση ένα εκτενές άρθρο στα αρχαιολογικά ευρήματα της Αμφίπολης.
Αφού μνημονεύονται οι νέες ανακαλύψεις των «Καρυάτιδων», ο αρθρογράφος καταλήγει στο συμπέρασμα πως "το ταφικό αυτό μνημείο σίγουρα αξίζει σε βασιλιά".
"Δεν έχω γνωρίσει ξανά τίποτε σαν αυτό" σχολιάζει στο NatGeo ο καθηγητής του Luther College της Αϊόβα, Philip Freeman.
Το παλάτι της Πέλλας, όπου γεννήθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος είναι γεμάτο τέτοια μωσαϊκά, και όλα ήταν πολύ κοστοβόρα" σχολιάζει ο ακαδημαϊκός του Πανεπιστημίου του Μισούρι, και συγγραφέας 2 βιβλίων για τον Μεγαλέξανδρο, Ian Worthington.
Ακόμη πάντως και όταν σπάσει η σφραγισμένη είσοδος του κεντρικού θαλάμου, "όλοι συμφωνούν ότι είναι απίθανο να βρεθούν τα λείψανα του Μεγάλου Αλεξάνδρου" σημειώνει το NatGeo.
Δείγμα αθλιότητας
"Βάζω στοίχημα 10 δολάρια ότι ο Αλέξανδρος ο Μέγας δεν είναι στον τάφο της Αμφίπολης" προσθέτει ο Worthington.
Πάντως οι αρχαιολόγοι είναι βέβαιοι πως το ταφικό μνημείο ανήκει σε κάποιο άμεσο συγγενή του Αλέξανδρου, ίσως στη μητέρα του την Ολυμπιάδα ή μια από τις συζύγους του, τη Ροξάνα ή τον μικρό γιο του, που επίσης τον έλεγαν Αλέξανδρο.
Μιλώντας στην τηλεόραση του ΑΝΤ1, ο Αμερικανός επίτιμος καθηγητής αρχαιολογίας Στέφαν Μίλερ ανέφερε, ότι το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης δεν είναι τυπικός μακεδονικός τάφος, εκτιμώντας ότι πρόκειται για προγονικό τάφο επιφανούς οικογένειας του 4ου π.Χ. αιώνα.


Και συνεχίζει η κωμωδία και η γελειότητα  των ειδικών νεοβαρβάρων τυχοδιωκτών, από το εβραικό Discovery, με ιστορίες για…αγρίους.
Discοvery: Ιέρειες διονυσιακών και ορφικών οργίων απεικονίζουν οι Καρυάτιδες. Πιθανός ένοικος του τάφου η Ολυμπιάδα

"Αυτά τα γυναικεία αγάλματα μπορεί να είναι Κλώδωνες, ιέρειες του Διονύσου με τις οποίες είχε σχέσεις η Ολυμπιάδα, η μητέρα του Αλέξανδρου", υποστηρίζει ο αιγυπτιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Η αναζήτηση του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου», Άντριου Τσαγκ
" Αυτά τα γυναικεία αγάλματα μπορεί να είναι οι Ερινύες που θα κάψουν την ανθρώπινη βλακεία, τον καιροσκοπισμό και τη σκύλευση των ιερών τόπων από τους σύγχρονους ηλίθιους" λέμε εμείς σαν ιστολόγιο.
Αλλά το τι είναι αυτές οι «Καρυάτιδες» όπως επιμένουν να τις λένε όλοι, θα το δούμε παρακάτω.
 
Δεύτερο δείγμα αθλιότητας
Και το γύρω γύρω όλοι συνεχίζεται, με τον ελληνικό πολιτισμό να βρίσκεται θαμμένος στις επιγραφές των ιερογλυφικών που είναι γεμάτα τα ευρήματα της Αμφίπολης, μέσα από τα οποία οι αρχαίοι Μακεδόνες των ιερατείων μας φωνάζουν την αλήθεια και μας λένε τι είναι το μνημείο και ουδείς ασχολήθηκε να μεταφράσει, ή να φωνάξει έστω ένα ειδικό επιγραφολόγο να τους τα εξηγήσει.
Εκτός αν κάποιοι και ειδικά οι υπεύθυνοι της ανασκαφής ξέρουν όπως είπαμε και πιο πάνω, αλλά για πολιτικές σκοπιμότητες κρατάνε το στόμα τους κλειστό, αφήνοντας τους πολιτικούς να ανεβάζουν ανερυθρίαστα τα απίθανα σενάρια και τις φωσκολιάδες που εξυπηρετούν τα ξένα και τα μικροκομματικά τους συμφέροντα, εις βάρος του δικού μας πολιτισμού και της ιστορίας.


Όλο το σόι του Αλέξανδρου και τους στρατηγούς του έβαλαν οι "ειδικοί" να διεκδικούν το ενοικιοστάσιο του περίφημου "τάφου", οπότε είναι απορίας άξιο, πώς ξέχασαν να βάλουν στα στοιχήματα τους, τη...γοργόνα. Αλλά αυτή, θα τους βλέπει τώρα στο θάψιμο της ιστορίας που κάνουν όλοι μαζί συντονισμένα σε μια ομερτά και θα χτυπιέται, φουρτουνιάζοντας το πέλαγο, κατα που λεει και ο Καζατζάκης.

Η ύποπτη και κακόβουλη απόκρυψη στοιχείων από το υπουργείο.

Ωστόσο, την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου του 2014, κάτι καταφέραμε να ξεκαρφώσομε από τις λεπτομέρειες της ειδησεογραφίας σχετικά με τη φωσκολιάδα, που εγείρει σοβαρές υποψίες για το ρόλο του Υπ.Πολιτισμού και της κυβέρνησης που επιλέγει να μετατρέπει την ιστορία και τον πολιτισμό σε κομματικό χαμετυπείο.
Όπως διαβάζομε στα άρθρα της 11ης Σεπτεμβρίου, «Το μεσημέρι της Τετάρτης, κυκλοφόρησαν φήμες για την ύπαρξη δύο επιγραφών στο ταφικό μνημείο, όμως αυτές γρήγορα διαψεύστηκαν από το υπουργείο Πολιτισμού.
Αντιθέτως, η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως τρία κομμάτια επιστυλίου, μήκους περίπου 80 εκ. με 1 μέτρο και ύψους 15 εκ. Τα επιστύλια βρέθηκαν μετά τον δεύτερο διαφραγματικό τοίχο, πίσω από τις Καρυάτιδες κατά την αποχωμάτωση του θαλάμου. Τα ανασκαφικά ευρήματα μεταφέρθηκαν, νωρίς το πρωί, για λόγους συντήρησης και προστασίας στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αμφιπόλεως, ενώ φέρουν ίχνη μπλε και κόκκινου χρώματος…»
Μετά από ενός μηνός περιήγησης ανάμεσα σε επιγραφές και ιερογλυφικά, κατάφεραν επιτέλους να δουν δυο επιγραφές οι ειδικοί. Το δε υπουργείο υποκουλτούρας, σπεύδει αμέσως να το διαψεύσει.
 ΓΙΑΤΙ ;;;
Είναι οι μόνες επιγραφές χωρίς ιερογλυφικά, αλλά με τη γραφή της εποχής και ασφαλώς αναγράφουν πληροφορίες για το είδος του μνημείου, που ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΑ ΔΙΑΡΕΥΣΟΥΝ. Θέλει να συντηρεί τη φωσκολιάδα και να εξάπτει τη φαντασία του κόσμου.
Η ουσία ???
Ένας ναός ονομάστηκε τάφος και πάνω του παίζεται το ρέκβιεμ μιας ιστορίας και ενός πολιτισμού.
Κανένα ΜΜΕ, κανένα κανάλι, δεν βγαίνει να δώσει την αλήθεια, αφήνοντας την κακοήθεια να σκυλεύει πάνω στα μνημεία του αρχαίου πολιτισμού, παίζοντας βρώμικα πολιτικά παιχνίδια.


Πάμε λοιπόν στην ανασκαφή και τις αποκαλύψεις του Μακεδονικού ιερατείου, που έρχονται στο φως μέσα από τις ιερογλυφικές επιγραφές που κανένας «ειδικός» δεν βλέπει.
Από την αρχή, έχομε τα πρώτα ιερογλυφικά που μας λένε τι έχομε μπροστά μας, όπως τα διαβάζει ο κ. Βασιλάκης, ειδικός επιγραφολόγος και τα δίνει στους φίλους στο facebook.
ΝΑΟΣ ΑΡΤΕΜΗΣ ΠΟΤΝΙΑΣ ΘΗΡΩΝ , ΠΑΜΦΩΤΟΥ (ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ), ΠΟΥ ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ ΩΣ ΜΕΓΑΛΗ ΜΗΤΕΡΑ ΑΡΤΕΜΙΔΑ-ΛΕΩΝ, ΜΕΓΑΛΗ ΜΗΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟ, ΜΕ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΑ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΑ ΛΑΤΡΕΙΑΣ , ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΙΑΚΟΥ ΜΗΝΟΣ.
Ο ναός κτίστηκε για να δοξάζεται η Αρτέμιδα-Λέων (πολεμική θεά) που είχαν στήσει στην κορφή.
Οι δε σφίγγες παριστάνουν τη φτερωτή Αρτέμιδα-Λέοντα, πολεμική θεά, η οποία πετούσε πάνω από τα πεδία των μαχών, οδηγώντας τα νικηφόρα βέλη των μακεδόνων , στον στόχο τους.

Ο Μέγας Αλέξανδρος την έκανε και στους Ρωμαίους και στους σημερινούς ανασκαφείς. Όλοι περίμεναν να βρουν τάφους πλουσίους σε χρυσάφια κα στέμματα βασιλέων. Ο Μέγας Αλέξανδρος , όμως , πριν φύγει για την εκστρατεία του, έφτιαξε έναν περικαλλή ναό, στην Μεγίστη θεά της Αμφιπόλεως, την Αρτέμιδα, για να βοηθήσει αυτόν, στην επιτυχή έκβαση της εκστρατείας του. Αυτό είναι γνωστό. Αυτός λοιπόν ο περικαλλής ναός είναι που ανασκάπτεται σήμερα και έχουν πέσει έξω, οι πάντες και τα πάντα, σε ότι έχουν πει για το μνημείο αυτό που ανασκάπτεται. Έτσι οι Ρωμαίοι έψαχναν τάφο, έπεσαν όμως σε ναό, και άρχισαν να τα σπουν όλα.

Αυτή, είναι η πρώτη εκδοχή για τις καταστροφές και το θάψιμο, την επιχωμάτωση του ναού από τον Κάσανδρο, που θέλησε να εξαφανίσει έτσι κάθε τι που θα ερχόταν σε αντίθεση με τα χριστιανικά ρωμαικά ιερατεία και ήθη της εποχής.

Ο κόκκινος διάδρομος και το ψηφιδωτό.


Τη δεύτερη εκδοχή, που είναι και η πιο πιθανή, θα προσπαθήσομε να αναλύσομε στη συνέχεια του άρθρου μας.
Όπως αναφέρει ο κ. Αντώνης Βασιλάκης ειδικός επιγραφολόγος μινωικών γραφών βάσει της ανάγνωσης των ιερογλυφικών που είναι γεμάτα όλα τα ευρήματα και ο χώρος ανασκαφής, έχομε το ναό της Αρτέμιδας, στον οποίο κάποια στιγμή αποκαλύφθηκε ο περίφημος κόκκινος διάδρομος, που συνεχιζόταν συνεχώς προς το βάθος του ναού.
Ο διάδρομος αυτός σύμφωνα με τις συνήθειες και τις δοξασίες του μυκηναϊκού ιερατείου από το οποίο ερχόταν και το μακεδονικό, ήταν κόκκινος επειδή συνδυαζόταν με τα  άμφια των ιερέων, που ήταν κι αυτά κόκκινα.
Στην προκειμένη περίπτωση, έχομε ένα τελετουργικό που οδηγεί σε χώρο, όπου γίνονταν μυστηριακές τελετουργίες, με θυσίες στην Αρτέμιδα.
Ανθρωποθυσίες ? Το πιο πιθανό, οπότε ο Αλέξανδρος απ ότι φαίνεται επανέφερε τα τελετουργικά των ανθρωποθυσιών, τα οποία γινόταν στο βάθος του ναού, σε χώρο που μόνο το ιερατείο μπορούσε να έχει πρόσβαση.

Η ονομασία του τόπου, μας δείχνει τη λειτουργικότητα του χώρου άλλωστε. Η λέξη Καστά που είναι η ονομασία του λόφου και όχι τύμβου που συνεχώς τον ονομάζουν, αν διαβαστεί με ιερογλυφική μορφή, όπως το ανάγνωσε ο κ. Βασιλάκης, μας δίνει ka s(a) ta = θυσία στον λόφο της Αρτέμιδος. Αυτό γράφει και εσωτερικά του ναού που βρέθηκε. Θυσία στην Μεγάλη μητέρα Αρτεμιδα.
Ταυτόχρονα υπάρχει λατρεία της Ρέας Μεγάλης μητέρας –σφίγγας, όπως και της Μεγάλης μητέρας Δήμητρας.
Στον προθάλαμο αναφέρει ότι αυτός οδηγεί στον τόπο θυσίας προς την Αρτέμιδα.
Αυτό, είναι ένα ζήτημα, που ίσως επιμελώς η πολιτεία μαζί με την επιστημονική κοινότητα προσπαθούν να αποκρύψουν από την ανασκαφή, αλλά αυτό θα φανεί μόνο στο τέλος της φωσκολιάδας και του ρέκβιεμ που έχουν στήσει εκεί στην Αμφίπολη.
 
Το ψηφιδωτό στη συνέχεια του
κόκκινου διαδρόμου
Ενώ περιμέναμε λοιπόν να δούμε που θα μας οδηγήσει ο κόκκινος διάδρομος, ξαφνικά αυτός σταματά και βλέπομε στη συνέχεια του το περίφημο ψηφιδωτό, που όλοι βάλθηκαν να μας πείσουν ότι αναφέρεται στην…αρπαγή της Περσεφόνης.
Αφού βάφτισαν το ναό τάφο, την Άρτεμη με τη Ρεα καρυάτιδες, λύσαξαν να στοιχηματίζουν για τον…ένοικο του τάφου τους, ξένοι και ντόπιοι επιστήμονες και ειδικοί μετατράπηκαν όλοι σε ιερομάντεις και Ιντιάνα Τζόουνς, έγιναν σεναριογράφοι επιστημονικής φαντασίας, έρχονται τώρα να μας δώσουν την τελειωτική βολή, με την Περσεφόνη τους.
Με την παραπληροφόρηση να δίνει ρέστα και τα σενάρια να διαδέχονται το ένα το άλλο, θάβοντας ανελέητα ένα πολιτισμό και μια ιστορία χιλιάδων χρόνων, όταν οι ιερείς του Αλέξανδρου, φρόντισαν να γράψουν φαρδιά πλατιά σε όλα τα σημεία του χώρου, το είδος και τη λειτουργικότητα του μνημείου τους.


Στο περίφημο ψηφιδωτό, έχομε το Δία και την Άρτέμιδα, με τον Ερμή προπομπό, να φέρνουν πίσω από τη μάχη, τον πόλεμο, σώο τον βασιλιά εκπρόσωπο των Τημενιδών(Βασιλικός οίκος του Φιλίππου).
Βασιλιάς εκπρόσωπος των Τημενιδών που φέρνουν οι θεοί πίσω από τη μάχη, ΜΟΝΟ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ θα μπορούσε να είναι.
Και επιστρέφομε πίσω στην αρχή του κειμένου μας, για να προσπαθήσομε να συράψομε την ιστορία.
Όπως είδαμε, μαρτυρίες ιστορικές με λεπτομερείς περιγραφές, για την μεταφορά του Αλέξανδρου από τη Βαβυλώνα στην Αλεξάνδρεια και την επίσκεψη εκεί ιστορικών προσωπικοτήτων.
Μετά χάνονται τα ίχνη της σωρού του Αλέξανδρου και έχομε ένα στρατό τυχοδιωκτών, που ισχυρίζονται ότι τον βρίσκουν σε διάφορα μέρη της γης, όπως είδαμε και στην αρχή του δημοσιεύματος.
Έχομε εδώ το ψηφιδωτό στην Αμφίπολη, που μας λέει ότι κρυφά από τον Πτολεμαίο Μακεδόνες απόγονοι του Αλέξανδρου, πήραν τη σωρό του από την Αλεξάνδρεια και ήρθαν στο ναό που ο ίδιος είχε χτίσει αφιερωμένο στην Αρτέμιδα και τον έθαψαν, τον έκρυψαν.
Χάλασαν τον κόκκινο διάδρομο και αφού έκρυψαν τη μούμια ή την τεφροδόχο,
έφτιαξαν  στη διαδρομή του κόκκινου διαδρόμου που οδηγεί στο χώρο τελετουργικών προς την Αρτέμιδα, το περίφημο ψηφιδωτό, στο οποίο όχι μόνο δεν απεικονίζουν την αρπαγή της Περσοφόνης, που καμία έννοια δεν θα είχε, αλλά λένε στον ανασκαφέα του μέλλοντος, ότι εδώ βρίσκεται ο βασιλιάς εκπρόσωπος των Τημενιδών, που έφεραν πίσω από τη μάχη ο Διας δαφνοστεφανωμένος ως Σωτήρας και η Άρτεμις που τον προστάτευε στις μάχες, με τον προπομπό φτερωτό Ερμή.
Από εκεί και πέρα,
- το τι θα μας ξεφουρνίσουν μέχρι το τέλος της φωσκολιάδας τους,
- το πότε θα ορίσουν αυτό τέλος, αν θα το συνδέσουν με τις εκλογές που θα κάνουν για καθαρά κομματικά οφέλη,
- το κατά πόσο θα δοθεί η αλήθεια ή όχι,
- το κατά πόσο θα αναδείξουν τον πολιτισμό και την ιστορία και
- το κατά πόσο θα τα θάψουν κατ εντολή του διεθνούς παράγοντα που ελέγχει αυτή την εποχή τη χώρα μέσω των πολιτικών του ανδρεικέλων,
Μόνο ο χρόνος και η ιστορία θα μας δείξουν.
Γιατί από μια κυβερνητική ομερτά που εκτελεί καθήκοντα κατοχικής κυβέρνησης, ξεπουλώντας ένα λαό στα σκλαβοπάζαρα των τραπεζιτικών δουλεμπόρων και μια πατρίδα κομμένη σε φιλέτα δώρο για τα τοκογλυφικά κοράκια της γης, από μια τέτοια συμμορία, δεν είναι δυνατόν να περιμένομε ότι είναι διατεθειμένη να αναδείξει  πολιτισμό και ιστορία.
Οι πράξεις και τα έργα της, μαρτυρούν το άκρως αντίθετο.
 Από τις βερεμιάδες της ελληνικής επανάστασης του ’21, μέχρι τους ρεπούσιους συνωστισμούς και τα ξεκομμένα από την ελληνική ιστορία βιβλία των σχολείων, ελέω Υπουργείου δια βίου λήθης και ιστορικής-εθνικής αποχαύνωσης.


Ας ευχηθούμε τουλάχιστον, από κάπου εκεί στην Αμφίπολη, να αναστηθεί μαζί με την ιστορία και ο από μηχανής θεός της αρχαίας τραγωδίας και να δώσει αυτός το αίσιο τέλος του σύγχρονου ρέκβιεμ, όπως το απαιτεί η ιστορία, όπως το ονειρεύεται ο ελληνικός λαός.






Βυζαντινός Αντίλαλος










Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου